“Σαλάτα αλήθειας με στόρυ από ταινία ή εντελώς ψέμα;”-Της Βασιλικής Σδράκα

ΚΟΙΝΩΝΙΑ/ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ by

Ακόμα και σε συζήτηση σχετικά με το θλιβερό φαινόμενο του μπούλινγκ, παρατηρώ ότι υπάρχει μια τάση να δείξουμε και πάλι οι σκληροί! Οι άνθρωποι με το σκληρό πετσί.
Να κερδίσουμε δηλαδή κάτι για το …κύρος μας και από αυτό.

Έχει γεμίσει η αρχική μου με μαρτυρίες ανθρώπων που όπως υποστηρίζουν δέχτηκαν μπούλινγκ στο σχολείο αλλά βλέπω ότι σε όλες τις ιστορίες το τέλος βρίσκει πάντα τον πρωταγωνιστή δικαιωμένο γιατί είτε ξεμάλλιασε τον τραμπούκο, είτε έπαιξε μπουνιές, είτε τον έβαλε στην θέση του με τον οποιονδήποτε τρόπο!
Αλήθεια, είναι μια σαλάτα αλήθειας με στόρυ από ταινία ή εντελώς ψέμα;

Δηλαδή, οι άνθρωποι που κουβαλάνε ακόμα τα τραύματα στην ενήλικη ζωή από καταστάσεις τέτοιες που βιώσαν πιτσιρικάδες, είναι κακόμοιροι ή αδύναμοι;

Γιατί εγώ έχω την εντύπωση ότι το μπούλινγκ δεν είναι μόνο… ένας άλλος πιτσιρίκος που θα σου την μπαίνει χοντρά θα παίξετε δυο μάπες και τέλος.
Αντιθέτως, έχω την εντύπωση πως πρόκειται για κανονικό σκληρό ψυχολογικό πόλεμο από πυρήνα ανθρώπων. Πόλεμος διαρκείας που σε οδηγεί στην απομόνωση, στη μελαγχολία, στην κατάθλιψη και πάει λέγοντας.

Κατάσταση που κάνει το θύμα να νιώθει πάντα ένοχο και βαθιά ντροπή.

Αν ήσασταν όλοι τόσο ουάου που κανονίσατε όλους τους τραμπούκους μονομιάς, φέρατε την ηρεμία και τη γαλήνη στο σχολικό περιβάλλον, κανονίσατε με τον υπουργό δωρεάν τυρόπιτα για όλα τα παιδιά και καλούς βαθμούς ακόμα και αν έχει δοθεί λευκή κόλλα. Μπράβο.

Αν όμως τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι ας κρατήσουμε μια στάση διαφορετική και ας μην καλλιεργούμε την άποψη “Σε είπαν χαζό; Σπάσε τους τα μούτρα και θα γίνεις μάγκας”. Είναι σωστή κατά τη δική σας άποψη;

Επίσης, όταν διαβάζω κείμενα σεντόνια -να σαν το δικό μου- από ανθρώπους που υποστηρίζουν ότι έγιναν θύματα μπούλινγκ αλλά κανόνισαν τον τραμπούκο όπως του “άξιζε”, νιώθω ότι το άτομο με αυτό τον τρόπο μέχρι και σήμερα προσπαθεί να εξαφανίσει τα σημάδια από αυτό που του συνέβη. 
Δεν είναι όμως ο σωστός τρόπος.

Δεν είμαι ειδική. Γράφω απλώς αυτό που σκέπτομαι.
Όπως κάνετε και εσείς. 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*