“Τζογάρεις σε στοιχήματα που εξ αρχής είσαι χαμένος”! Του Θοδωρή Ζώτου

ΚΟΙΝΩΝΙΑ/ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ by

Ανεκτέλεστα θέλω σε μια πόλη, που όσο πάει και μικραίνει στα μάτια σου, που πια νιώθεις ότι δε σε χωρά…

Άβουλες βουλές καθώς, καθείς μεταμορφώνεται σε προβλεπόμενο ανθρωπάκι που η πάρτη του και όλοι οι άλλοι να πα να…

‘Ατυχα στοιχήματα με τον εαυτό σου, που ενώ απ’ την αρχή ξέρεις ότι θα χάσεις, λόγω των επιλογών σου, εσύ εκεί να ρίχνεις ντόρτια ως το τέλος.

Φιγουράρεις την εσωστρέφειά σου ως προσόν και η προσγείωση είναι καταστροφική.

Ψάχνεις γι’ αντικλείδι και όταν το βρίσκεις, έχει αλλάξει η κλειδαριά.

 Να χεις συνηθίσει στο καναβάτσο και η όποια μικροχαρά να σ’ φαίνεται γιορτή.

 Κοιτάζεις τον εαυτό σου και αντικρίζεις άλλον…

 Τίποτα δεν έχει αλλάξει λες κι όμως όλα έχουν αλλάξει.

 Δεν παραδέχεσαι την ήττα κι αυτό σε κρατάει αιχμάλωτο σ΄ένα ψεύτικο είναι, που τα χαράματα από εχθρικό, γίνεται εφιαλτικό.

Δεν μπορεί θα μεγαλώσεις και συ κάποια στιγμή!!! Έχεις κάνει τα πρώτα βήματα κι ας μη το καταλαβαίνεις ακόμη…

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*