Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΑΞΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΟΥ. Άρθρο του Ψυχολόγου/Ψυχοθεραπευτή ΜΑΝΘΟΥ ΜΥΡΙΟΥΝΗ για τις συμπεριφορές στον χώρο εργασίας!

ΑΠΟΨΕΙΣ/ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ/ΚΟΙΝΩΝΙΑ/ΚΟΣΜΟΣ/ΠΑΙΔΕΙΑ/ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ/ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ by

Το πλήθος των επιρροών με το οποίο βρισκόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι και εκ των πραγμάτων ερχόμαστε σε επαφή, είτε στην προσωπική είτε στην επαγγελματική μας ζωή, είναι άλλες φορές απλά διευκολυντικές σε πρακτικό κι όχι μόνο επίπεδο και άλλες φορές δρούν συμπληρωματικά και επικουρικά στην επίτευξη ενός στόχου που έχουμε θέσει….
Αλλες φορές πάλι χαρακτηρίζονται ως απολύτως συγκρουσιακές, μιας και έρχονται σε πλήρη αντίθεση με δομικά και προσωπικά κι αδιατάρακτα στοιχεία ή και περιεχόμενα του χαρακτήρα μας και εν τέλει του ίδιου του εαυτού μας.
Σε μια τέτοια περίπτωση σαν την τελευταία,όπως βέβαια και σε άλλες προσλαμβάνουσες στην ζωή διαφορετικοί άνθρωποι δρούνε και το αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο.
Αλλοι ειναι πιο υποχωρητικοί και άλλοι πιο ενδοτικοί, πιο χαλαροί, άλλοι ανένδοτοι και απόλυτοι.
Ο καθένας πράττει αφού πρώτα συλλογίζεται, αξιολογούνται πράγματα εντός του,παίρνουν ή χάνουν την αξία που έχουν,πολλαπλασιάζονται ή ελαττώνονται, ζυγίζονται και προετοιμάζουν τον εαυτό μας για τις κινήσεις στις οποίες θα προβούμε ανάλογα και με βάση αυτές τις σκέψεις.
Λέω λοιπόν ότι πίσω από κάθε πρόταση ,πίσω από κάθε στόχο υπάρχει ένας λόγος που μας προσφέρθηκε ή τον ανακαλύψαμε ή βρέθηκε μπροστά μας και ενέχει μέσα του μια άποψη για το μέλλον, μια στρατηγική,ενα απωθημένο για μια αλλαγή στα επαγγελματικά ή ακόμη και μια διερεύνηση όσον αφορά τα προσωπικά μας…
Σε κάποιο διάστημα λίγο αργότερα, λίγο νωρίτερα, όλοι μας αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς μας ζητούν και με ποιόν τρόπο μας το ζητούν!
Όταν τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας,είμαστε συνειδητοποιημένοι και ψυχικά και συνειδησιακά ακαίρεοι, στην πιο λιτή και γυμνή του εκδοχή της προσωπικότητάς μας,τότε και μόνο τότε μπορούμε να κρίνουμε πιο στοχευμένα και ικανά και άρτια και ανεπιτήδευτα τον χαρακτήρα και τις ιδιότητες,τους κρυφούς σκοπούς, τις παγίδες ή μη του στόχου.
Αλλιώς αυτό που θα πράξουμε,αυτό που θα δεχτούμε ή θα αρνηθούμε δεν θα είναι ένα επιπλέον ευπρόσδεκτο εγχείρημα, ένα ευκταίο κι ενισχυτικό για την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς μας υλικό αλλά μια τυχάρπαστη και σπασμωδική κίνηση που απλά θα μας καλύψει για ένα χρονικά περιορισμένο διάστημα τα ελλείμματα και τις αγκυλώσεις που φωλιάζουν μέσα μας!
Γιατί απλά δεν σκεφτόμαστε απλά εμάς, τον εαυτό μας και το πιθανό ενδεχόμενο αυτό να εμπλουτίσει την ζωή μας …σκεφτόμαστε τον εαυτό μας μαζί με αυτό (δλδ από κάτι που αποτελεί μέσο, εμείς το ανάγουμε σε αυτοσκοπό)
Ο Βίλχελμ Ράιχ μας έλεγε ότι ο τρόπος με τον οποίο κάνεις την δουλειά σου δείχνει πολλά πράγματα για τον χαρακτήρα σου και την προσωπικότητά σου! Μπορεί να μας προσελκύει γοητευτικά μια ιδεατή, πλην όμως πλαστή, εικόνα για τον εαυτό μας, την οποία δυνητικά θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε εξυπηρετώντας κάποια πράγματα και αποκτώντας έτσι δύναμη κι επιρροή! Αυτό που γίνεται φανερό ότι δεν την έχουμε κατακτησει με την αξία μας και για μας τους ίδιους,για να είμαστε επαρκείς σαν προσωπικότητες αλλά θεωρούμε ότι μέσω αυτού του στρεβλου και αδόκιμου τρόπου θα την αποκτήσουμε. Χρειαζόμαστε δηλαδή ενίσχυση εκ των εξω για να σταθούμε ικανοποιητικά,κάτι που ελπίζουμε να επιτευχθεί με τη ευόδωση των δόλιων σκοπών.
“Ξεπουλάμε έτσι ουρανό μας για να ψωνίσουμε λίγο σύννεφο”…
Είναι άλλο όμως να χαιρόμαστε γιατί έτσι θα ομορφύνουμε τη ζωή μας και άλλο είναι να περιμένουμε αυτό το στόχο για να δημιουργήσουμε,να αναδομήσουμε ψευδώς και μέσω αυτού να συνδιαμορφώσουμε με τρόπο ακατάλληλο τον ίδιο μας τον εαυτό. Όταν έχουμε μια καθαρή και στέρεη εικόνα για τον εαυτό μας οι πιθανότητες οι στόχοι και οι ελπίδες μας να προσομοιάζουν με αυτά επιθυμούσαμε να πραγματωθούν, θα έχουν σίγουρα πιο ενδογενή χαρακτηριστικά και πιο ειλικρινή και σαφη κίνητρα.
Αντιθετα η λειψή, μη ικανοποιητική εικόνα του εαυτού μας προσπαθεί να συναιτεριστεί στόχους και σκοπούς αλλότριους και μη ευγενικούς πολλές φορές. Είναι η αγωνιώδης προσπάθειά μας να βελτιώσουμε τον εαυτό μας και την εικόνα του αλλά με τρόπους και μεθόδους αδόκιμους κι ενίοτε κι αδίστακτους.
Με μια άλλη ματιά αν η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας δεν είναι επαρκής, είναι είτε ετεροκαθοριζόμενη και παραμορφωμένη και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να διαθέτει ποιοτικά χαρακτηριστικά, παρά ελλιπή δάνεια από ξένες ζωές και όνειρα ξενιτεμένα.
Η γνώση και η ορθή κρίση πρέπει να προηγούνται σε κάθε περίπτωση. Η συνειδητοποίηση του εαυτού μας είναι εκείνη που συμβάλλει αποφασιστικά στην επιλογή των ταιριαστών και ενδεικνυόμενων για εμας στοιχείων προόδου και προσωπικής εξέλιξης.
Όταν αυτά συμβαίνουν είναι σχεδόν μοιραίο πως και ποιοτικοί και ευγενείς στόχοι θα εμφανίζονται μπροστά μας και θα μας προκαλούν, θα μας προσκαλούν να πάμε “ακόμη πιο ψηλά” τον εαυτό μας καλλωπίζοντας με ευπρέπεια το περιεχόμενό τους.
Ποτέ να μην ψάχνουμε σκοπούς και χαρακτηριστικά σε θολά νερά κι έξω από μας κι από αυτά που μπορούμε να καταφέρουμε με υγιείς τρόπους. Μέσα μας υπάρχουν τα πάντα και μόνο από μέσα μας μπορούν να προκύψουν και να επωαστούν όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή και φανερωθούν μπροστά μας οι ανάλογες αιτιάσεις. Σε καμία περίπτωση να μην σφετεριζόμαστε κούφια, περιστασιακά και γι αυτό και θνησιγενή χαρακτηριστικά θεωρώντας ότι έτσι θα φτιάξουμε, θα καλωπίσουμε τον εαυτο μας. Αν δεν ενυπάρχουν σε στερεές και αληθινές βασεις γρήγορα θα καταρρεύσουν.
Ετσι οπως ήρθαν έτσι και θα εξαφανιστούν όλα αυτά που δεν τα κατακτήσαμε με κόπο και λαθραία προσπαθήσαμε να τα οικειοποιηθούμε.
Με αδούλευτα κι αλλότρια όνειρα και κλεμμένες συνταγές ποτέ δεν συνέβη τίποτε καλό.
Είναι εξάλλου γνωστό και από τα αγαπημένα μας αστέρια, τα οποία μπορούν να λάμπουν περισσότερο όταν είναι αυτόφωτα, παρά όταν είναι ετερόφωτα και το φως τους είναι θολό και ισχνό! Κι αυτά βέβαια φωτίζουν αλλά σε καμία περίπτωση δεν λάμπουν!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*