Η προσέγγιση Γ. Κουρή- Κων. Μητσοτάκη, με “γεφυροποιό” τον Κυριάκο- Το παρασκήνιο μιας συνέντευξης του πρωθυπουργού στην “Αυριανή” – Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ/ΠΟΛΙΤΙΚΗ/ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ by

 

Μια από τις πρώτες του συνεντεύξεις, με την ιδιότητα του «πρωτάρη» τότε υποψηφίου βουλευτή της ΝΔ μου παραχώρησε, στις αρχές του 2004, ο σημερινός πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Και σκαλίζοντας το αρχείο και τις μνήμες μου, βρίσκω το πλαίσιο αυτής της πρώτης επαφής μας, πολύ ενδιαφέρον – πιο ενδιαφέρον, ίσως, ακόμη και από το ίδιο το περιεχόμενο της συνέντευξης. Σε εκείνο το ευρύχωρο ισόγειο γραφείο της οδού Λυκείου, πολύ κοντά στα ιστορικά κεντρικά γραφεία της ΝΔ, στην οδό Ρηγίλλης με υποδέχτηκε με ένα επιφυλακτικό χαμόγελο, ο 35χρονος, τότε Κυριάκος Μητσοτάκης. Η συνέντευξη αυτή ήταν από μόνη της είδηση πρώτου μεγέθους, διότι ο σημερινός πρωθυπουργός την παραχωρούσε στον ρεπόρτερ που κάλυπτε το ρεπορτάζ της Νέας Δημοκρατίας, για λογαριασμό της εφημερίδας «Αυριανή» του Γιώργου Κουρή, με την οποία η οικογένεια Μητσοτάκη, είχε σφοδρή κόντρα.

Από την ώρα όμως, που η πορεία της ΝΔ, υπό τον Κώστα Καραμανλή προς την εξουσία, φάνηκε πως δεν αναστρέφεται, ο Κουρής, «γάτα» έτσι κι αλλιώς στην πρόβλεψη καταστάσεων ξεκίνησε να «λειαίνει» τις διαφορές του τόσο με τον Καραμανλή – που ήταν πολιτικές- όσο και με την οικογένεια Μητσοτάκη – που ήταν και προσωπικές. Μου ανετέθη λοιπόν άτυπα, να «ανοίξω το μονοπάτι». Κι έτσι μια συνέντευξη με την Ντόρα Μπακογιάννη, παραμονές των δημοτικών εκλογών του 2002, στις οποίες θριάμβευσε απέναντι στο Χρήστο Παπουτσή και που επέμεινα και κατάφερα να μπει πρώτο θέμα στην Αυριανή, με τίτλο «Το όραμα μου για την Αθήνα» άρχισε το… ράλι. Η Ντόρα ήταν εκείνη που ‘’έκλεισε’’ την συνέντευξη του Κυριάκου σε μένα. Η διαφορά στη χημεία μου με τα δυο αδέλφια ήταν οφθαλμοφανής. Η Ντόρα με συμπάθησε, όπως κι εγώ εκείνη , για αυτό και στην πυκνή επικοινωνία που έχουμε, μιλάμε ελεύθερα, πολύ, καταλαβαινόμαστε και ακόμη και στις στιγμές της ακραίας διαφωνίας μας, δεν χάθηκε ποτέ το μέτρο, ούτε ο αμοιβαίος – όπως τον εισέπραττα εγώ – σεβασμός.

Ο Κυριάκος πάλι, με αντιμετώπιζε πάντα «παίζοντας άμυνα». Εκείνη η πρώτη συνέντευξη, στο γραφείο του στη οδό Λυκείου, ήταν μάλλον τυπική καθόλου αποκαλυπτική, αλλά η είδηση παρέμενε κορυφαία. Ένας ακόμη Μητσοτάκης έσπαγε, μέσω εμού, το στεγανό της Αυριανής. Η σχέση μου με τον σημερινό πρωθυπουργό, διατηρήθηκε πάντα σε όρους ευγένειας – αλλά ποτέ δεν έγινε «στενή φιλία». Υπήρξε πάντα μια έντιμη κοινωνική επαφή, με εξάρσεις… αλλά και καλές στιγμές. Κι όλα ξεκίνησαν από εκείνη τη πρώτη συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη, ως υποψηφίου βουλευτή, στην ΑΥΡΙΑΝΗ των αρχών του 2004…

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*