Δήμαρχος για τους Πολίτες, όχι για τις κάμερες

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ/ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ by

 

Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος

Οι εκλογές της Αυτοδιοίκησης απέχουν πια μονάχα δυο μήνες. Και σαν η ιστορία να επαναλαμβάνεται πια, οι πολίτες παίρνουν κι αυτοί θέση στην εκκίνηση μιας κούρσας που  ενώ τους αφορά, πολλοί από αυτούς δεν  ξέρουν γιατί τους αφορά κι ούτε μπαίνουν στον κόπο να το μάθουν. Ταμπουρώνονται σε κομματικά μετερίζια και μετέχουν, μερικοί από αυτούς, ως πρόθυμοι κομπάρσοι σαν αναλώσιμο κομμάτι μιας χολιγουντιανής υπερπαραγωγής. Τους λες,  ας πούμε, ότι «οι δημοτικές εκλογές είναι, επί της ουσίας, η πιο πολιτική διαδικασία γιατί, ο δήμαρχος μπορεί να ναι το καθημερινό αντάμωμα κάθε πολίτη και για αυτό κρίνεται ευθέως και άμεσα για κάθε του επιλογή»…

Και σου λένε, «καλά όλα αυτά, αλλά …» και τρυπώνει, σε μια κομματική σύναξη, όπου ανταλλάσσει καλημέρες, χαμόγελα κι ευχές γιατί γνωρίζεται από παλιά με τα στελέχη ενός κόμματος, στο οποίο «είναι από παλιά» οργανωμένος .  Κι ύστερα ακούει τον ηγέτη ενός δημοτικού συνδυασμού να επιχειρηματολογεί απέναντι στους άλλους, όχι με επίκεντρο το αν είναι ένας καλός δήμαρχος, για την πόλη του, αλλά γιατί «ο άλλος είναι ΣΥΡΙΖΑ  και η θέση του κόμματος του είναι πως ο  υπεράνω όλων, στόχος του ,  πρέπει να είναι η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ» κι όχι – προσέξτε- η καλύτερη προοπτική για την πόλη.

Στη Γλυφάδα αυτό είναι πιο έντονο. Και τούτο διότι ο εν ενεργεία και εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος είναι ένα υπερπροβεβλημένο, «λαμπερό» στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας … Και στα κομματικά «ζυμωτήρια» μετράται στα κομματικά λάφυρα, το ότι ένας από τους πιο όμορφους, πλούσιους, αλλά και πολύπλοκους δήμους της Αττικής βρίσκεται στα χέρια του εν λόγω φιλόδοξου στελέχους . Κι αφήνουν σε δεύτερο, σχεδόν αδιόρατο πλάνο το βασικό ερώτημα – ή αυτό που θα έπρεπε να είναι το βασικό ερώτημα : «Ήταν καλός δήμαρχος»; Κι επειδή οι πρόθυμοι κομπάρσοι των κομματικών συνάξεων, αποσύρονται στη χειμερία  νάρκη τους , μετά τη χρήση της προθυμίας τους, η απάντηση είναι δύσκολη.

Διότι διατυπώνεται ξανά με βάση το κομματικό πρόθεμα και όχι με βάση την ουσία του ερωτήματος … Αναπόδραστη άρα η λειτουργία της «Δράσης  – Αντίδρασης». Γιατί, έστω κι αν ακούγονται πολλά  κι από πολλούς θεωρητικά καλά γνωρίζοντες για τα έργα και τις ημέρες της υπό τον κ. Παπανικολάου, δημοτικής αρχής, εγώ θα σταθώ ακριβώς στον αντίποδα της στενοκέφαλης κομματικής επιχειρηματολογίας των κομματικών μηχανισμών  της ΝΔ και θα πω πως επειδή η δημοσιογραφική μου διαδρομή μου επιτρέπει να γνωρίζω πρόσωπα και πράγματα, δεν θα ήθελα σε καμιά περίπτωση να μετρηθώ στα «λάφυρα» της πολιτικά επικίνδυνης σημερινής ηγεσίας της Ν. Δ.  Έτσι η επιλογή του Τάσου Ταστάνη, στέκει ως μονόδρομος, στον δικό μου αξιακό κώδικα.  Δεν ήταν δύσκολη η απόφαση να βρεθώ δίπλά στον υποψήφιο δήμαρχο Γλυφάδας Τάσο Ταστάνη  . Τα κριτήρια μου, τοπικά, προσωπικά και πολιτικά, περιγράφουν απόλυτα το πρόσωπο του επικεφαλής της Παράταξης ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗ ΓΛΥΦΑΔΑ. Ένας δήμαρχος για την πόλη και τους πολίτες. ένας δήμαρχος μακριά από τους πολιτικά και βιολογικά πορφυρογέννητους, που δεν βλέπει τον δήμο, ως ”σκαλοπάτι” για το επόμενο πολιτικό του βήμα, αλλά σαν πεδίο διαρκούς προσπάθειας για τους δημότες, ένας δήμαρχος με άλλη αντίληψη, για τη διοίκηση του δήμου. Αυτό χρειάζεται η Γλυφάδα. Κι αυτό, ακριβώς είναι ο Τάσος Ταστάνης… Όλα αυτά, ενώ με ενδιαφέρον  περιμένω τις απαντήσεις από την απερχόμενη δημοτική αρχή για όσα της καταμαρτυρούν άνθρωποι που έζησαν τα πεπραγμένα της, «από μέσα». Και που, αν ισχύουν έστω και μερικώς, η απάντηση στο ερώτημα «ήταν  ο Γιώργος Παπανικολάου καλός δήμαρχος» είναι αυτόχρημα αρνητική.  

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*