Αχ… Σύλβιο, πως σου πάει το μούσι …

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ/ΠΟΛΙΤΙΚΗ/ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ by

Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος

Η ιστορία της ιταλικής μαφίας – της πιο διάσημης, αλλά και της πιο ιλουστρασιόν μαφίας του κόσμου-, είναι γεμάτη από … φιλανθρωπίες. ‘Ένας πανίσχυρος μαφιόζος, μπορεί να χει εκτελέσει κάποιον, σε ένα από τα υγρά στενοσόκακα του Παλέρμο και την επομένη με το ίδιο φονικό χέρι να χαϊδεύει ένα νεαρό άστεγο παιδάκι, να χρηματοδοτεί την Εκκλησία, ή ένα ορφανοτροφείο.  Στον αριστουργηματικό «Νονό» του Mario Puzzo, ο δαιμόνιος Κορλεόνε είχε επιλέξει και μια ντουζίνα επιρρεπείς στη διαφθορά πολιτικούς και τους είχε του χεριού του. Έριχνε , δε, κροκοδείλια δάκρυα όταν ένας από αυτούς, μετά από ένα «λάθος», πάθαινε κάποιο «ατύχημα» …

Κι όσο η μαφία χειροκροτείτο από οσφυοκάμπτες πολιτικούς, εξέλισσε τις μεθόδους της … Γινόταν ολοένα και πιο ολοκληρωτική, όλο και πιο ανεξέλεγκτη. Και φτάσαμε στο «φαινόμενο Μπερλουσκόνι». Τα πάντα στα χέρια ενός φαινομενικά πανίσχυρου, κατ’ ουσίαν χειραγωγούμενου τύπου. Μέσα Ενημέρωσης, Μέσα παραγωγής, μια ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα και η ίδια η πολιτική εξουσία, ως «κερασάκι» σε μια τοξική… τούρτα, τόσο τοξική που δηλητηρίαζε την κοινωνία  και μόνο με τη μυρωδιά. Η τοξικότητα της δε, ταξίδεψε γρήγορα νοτιοανατολικά, θαρρείς με τον αέρα … Κάποιοι ζήλεψαν τον ολοκληρωτισμό του Μπερλουσκόνι κι ας έμεινε αυτός διασυρμένος, στην άχλη των bounga bounga πάρτι, στην πρωτεύουσα της υπερφίαλης Λομβαρδίας.

Οι τακτικές της καθ’ ημάς μαφίας εξαχρειώθηκαν απροκάλυπτα και κάποιοι θέλουν να πάρουν το τιμόνι της χώρας στα χέρια τους. Κι ας σαλιαρίζουν με παιδεραστές, ας χαριεντίζονται με υποδίκους, ας συγκαλύπτουν θρασείς καταχραστές του δημόσιου χρήματος… Ας πατρονάρονται από κατηγορούμενους  για εμπόριο ναρκωτικών. Κι όταν οι ίδιοι προκύπτουν ανεπαρκείς, οι πατρόνοι «παίρνουν τη μπάλα». Δίνουν ραδιοφωνικές συνεντεύξεις, συκοφαντούν όσους αρνούνται να τους «στεγάσουν», θέλουν να εξακολουθήσουν να κινούν τα σπαγκάκια σε μαριονέτες στο δήμο Πειραιά, διαθέτουν ΜΜΕ – ανυπόληπτα μεν, αλλά υπαρκτά – καπηλεύονται τον κόσμο και την ιστορία του Μεγαλύτερου Αθλητικού Συλλόγου της Ελλάδας, του Ολυμπιακού – τον οποίον έχουν διασύρει.  Πότε, όλα αυτά; Την επαύριον της πρωτοβουλίας κάποιων δικαστών με συνείδηση που άνοιξαν ξανά την υπόθεση των στημένων αγώνων. Κι ο επίδοξος «Έλληνας Μπερλουσκόνι», γενιοφόρος στην περίπτωση μας,  μάλλον κατειλημμένος, από πανικό, βρίζει, μεταξύ άλλων, έναν απόλυτα πετυχημένο διοικητικό  ηγέτη του Ολυμπιακού, από τον οποίον παρέλαβε την ομάδα πρωταθλήτρια και την έχει για πολύ καιρό μακριά από την κορυφή που του αρμόζει.

O tempora o mores…

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*